Od dłuższego czasu niewiele słyszeliśmy o Atomic Heart - świetnie zapowiadającej się grze FPP, w której trafimy do retrofuturystycznej wersji Związku Radzieckiego. Po tym jak branżowe media rozpisały się na temat problemów produkcji w styczniu zeszłego roku, słuch o tytule zaginął. Minął niemalże rok, a na kanale 4game w serwisie YouTube pojawiło się 44-minutowe wideo, w którym Aleksiej Makarenkow (świeżo po odwiedzinach moskiewskiego studia Mundfish) opowiada o tym, jak naprawdę wyglądać będzie gra.

Materiał jest naprawdę długi, a w dodatku w języku rosyjskim. Na szczęście dostępne są angielskie napisy. Co jednak najważniejsze - to prawie 45 minut szczegółów i smaczków dotyczących produkcji. Zanim sobie o nich opowiemy, krótka wiadomość dla osób, które liczyły, że zobaczą tutaj zatrzęsienie nowych materiałów z gry. Niestety nie. Pracownicy Mundfish nie pozwolili nagrywać właściwej rozgrywki, gdyż dziennikarz mógł pograć wyłącznie w niezoptymalizowaną i wczesną wersję tytułu. Dlatego materiał zawiera wyłącznie opublikowane wcześniej materiały promocyjne (z naprawdę króciutkimi momentami, gdy kamera obserwuje monitor zza pleców grającego).



JuĹź po kilku minutach materiału prowadzący jasno komunikuje, Ĺźe Atomic Heart nie będzie strzelanką z elementami RPG. Nazwał tytuł „immersywnym symulatorem ze strzelaniem, walką wręcz, ulepszaniem poziomu broni oraz umiejętnościami”. Cóş, brzmi trochę jak... FPS z elementami RPG. Ale doskonale wiemy, Ĺźe wszystko zaleĹźy od rozłoĹźenia akcentĂłw. Całość przypomina BioShocka lub Preya - to natomiast nastraja bardzo pozytywnie. Podczas starć musimy spoglądać na dwa najwaĹźniejsze „paski” - zdrowie i wytrzymałość. O ile pierwszy z nich uzupełnimy wyłącznie za pomocą apteczek (lub pochodnych), to drugi jest dynamiczny i zaleĹźy od wykonywanych przez postać ruchĂłw.

A skoro przy walce wręcz jesteśmy. Bohater dysponuje trzema rodzajami ruchów: lekkim atakiem, mocnym atakiem oraz kopnięciem. Co ciekawe, Makarenkow podkreśla, że starcia nie sprowadzają się wyłącznie do bezmyślnego machania stworzonym na szybko orężem. Zamiast tego musimy wyczuć każdego przeciwnika i niemalże rytmicznie wykonywać ataki oraz uniki, podobnie jak w Zeno Clash. Twórcy pokusili się również o dodanie elementów QTE (quick time events). Niektórzy wrogowie mogą złapać bohatera (co rzekomo jest niemożliwym do uniknięcia ruchem), a na ekranie wyświetli się sekwencja następujących po sobie przycisków. Odpowiednie trafianie w nie spowoduje, że nasza postać się wyswobodzi.

ChociaĹź w grze ma dominować walka wręcz, to pojawią się w niej rĂłwnieĹź pistolet i karabin (i to nie byle jaki, bo niezawodny AK-47). Niestety, amunicja ma być bardzo trudna do zdobycia i szybko się kończyć. MoĹźe się to kojarzyć z Dying Light, a przynajmniej z początkiem gry. Same pukawki rĂłwnieĹź moĹźna będzie ulepszać i dodawać do nich bajery. Funkcję warsztatu pełnić będzie „Mewa” - urządzenie przypominające nieco lodĂłwkę z czasĂłw ZSRR. Będzie ono zarĂłwno kufrem na ekwipunek, jak i miejscem do jego tworzenia i ulepszania.

Skoro kaĹźdy „lepszy” element wyposaĹźenia będzie na wagę złota, dosyć oczywiste jest, Ĺźe tytuł oferuje spore moĹźliwości w temacie eksploracji zwiedzanych lokacji. Róşnorakie przedmioty znajdziemy w szafkach, szufladach czy po prostu rozrzucone po całym świecie gry. Trzeba jednak uwaĹźać, bo na nieuwaĹźnych śmiałkĂłw czekają pułapki. Co ciekawe, wrogowie zazwyczaj są obecni w okolicach konkretnych stref. To jednak nie wszystko, bo na terenie całego ośrodka działają kamery, ktĂłre mogą zarejestrować ruch bohatera i „powiadomić odpowiednie słuĹźby porządkowe”.

Nie oznacza to jednak, Ĺźe gracz będzie całkowicie „odkryty” niczym w Big Brotherze. Bohater moĹźe je niszczyć, dezaktywować, ale sam rĂłwnieĹź na pewnym etapie rozgrywki otrzyma skaner, ktĂłrym będzie mĂłgł zinfiltrować dane pomieszczenie, zanim do niego wejdzie. Tutaj jednak istotna róşnica z chociaĹźby Batmanem od Rocksteady. Skaner pozwoli jedynie oszacować ewentualną liczbę wrogĂłw lub urządzeń w pomieszczeniu, a nie podać wszystko na tacy.

MoĹźna będzie rĂłwnieĹź hakować samych wrogĂłw, ktĂłrzy na krĂłtki czas zawalczą po naszej stronie. Makarenkow zauwaĹźa rĂłwnieĹź, Ĺźe tytuł nie jest w pełni oskryptowany, gdyĹź po kilku „śmierciach” akcja w tych samych lokacjach toczyła się nieco inaczej. Świat gry nie będzie teĹź całkowicie otwarty. Pojawią się scenki przerywnikowe oraz questy poboczne. TwĂłrcom zaleĹźy rĂłwnieĹź na tym, Ĺźeby świat był maksymalnie wiarygodny i aĹź prosił się o dalszą eksplorację.

I tutaj dochodzimy do pewnego (w sumie banalnego) pomysłu, ktĂłry ma w tym pomĂłc, a ktĂłry uwaĹźam za coś genialnego. Mianowicie w róşnych lokacjach będą porozrzucane radioodbiorniki informujące o wydarzeniach, mających miejsce w innych częściach retrofuturystycznego ZSRR. ZauwaĹźcie, Ĺźe większość gier postapo skupia się na swoistym „tu i teraz”, informując gracza głównie o tym, co dzieje się wokół niego. Ale najciekawsze wydają się właśnie te „przecieki spoza terenu akcji”. Przykładem niech będą krĂłtkie info spoza Zony ze Stalkera, doniesienia o pozostałych regionach USA z Fallouta czy komunikaty o innych placĂłwkach Transtar z Preya.

Podstawową i wciąż nierozwiązaną kwestią jest data premiery. Tytuł od dawna można zamawiać w ramach pre-orderu, ale twórcy nadal nie pokusili się o podanie konkretnego terminu debiutu gry na rynku. Jeśli udałoby się im zrealizować wszystkie cele, i oczywiście zrobić to dobrze, to pewnie nikt nie obraziłby się na premierę jeszcze w tym roku. Ale chyba jest to nierealne. Prawdopodobnie poczekamy do 2021 roku, a może nawet do jego końcówki. Tak czy inaczej, wbrew obawom, prace nadal trwają.

Źródło:
"Serek" - GRY-OnLine